Difterie

De symptomen van difterie verschijnen meestal 2 tot 5 dagen na blootstelling aan de bacterie. Veelvoorkomende symptomen zijn koorts, keelpijn en gezwollen lymfeklieren in de hals. 

Twee tot drie dagen na de infectie heeft de toxine het gezonde weefsel in de luchtwegen vernietigd. Dood weefsel hoopt zich dan op in de luchtwegen, wat leidt tot de vorming van een dikke grijzig-witte membraan. Die kan de neus, amandelen en keel bedekken, waardoor ademhalen en slikken moeilijk wordt. 

Er kunnen complicaties optreden, zoals ontsteking van het hart of de zenuwen. 

Patiënten met difterie moeten geïsoleerd en opgevolgd worden. Er wordt een antibioticakuur voorgeschreven om de bacteriën in de keel te vernietigen. Daarnaast wordt een infuus met antitoxine toegediend om de toxine in het bloed te neutraliseren en complicaties te beperken. 

Het toedienen van difterie-antitoxine is de hoogste prioriteit om sterfte en complicaties door difterie te verminderen. 

Een antibioticabehandeling van 14 dagen helpt ook om verdere verspreiding tegen te gaan. 

Hoe vroeger de behandeling wordt gestart, hoe groter de kans op herstel. Tijdens de herstelfase moeten patiënten een volledige vaccinatiecyclus volgen, omdat difterie geen natuurlijke immuniteit biedt. 

Zelfs met behandeling kunnen de ziekte en het herstel langdurig zijn, en is opvolging nodig. 

Het is ook essentieel dat mensen die nauw contact hebben gehad met een difteriepatiënt een preventieve behandeling en, indien nodig, een vaccin krijgen. Zo worden zij beschermd tegen de ziekte, wordt verdere verspreiding voorkomen en kan een uitbraak worden gestopt. 

Vaccinatie is de beste manier om difterie te voorkomen en maakt deel uit van de vaccinatieprogramma’s in de meeste landen. 

Opfrisvaccins zijn elke tien jaar nodig. Maar sommige landen hebben niet de middelen om deze herhalingsdoses op volwassen leeftijd toe te dienen. Daardoor neemt de immuniteit met de tijd af, wat het risico op infectie verhoogt. Niet-gevaccineerde mensen blijven het meest kwetsbaar. 

Iedereen die niet immuun is (niet gevaccineerd of onvoldoende gevaccineerd) kan besmet raken. Difterie kan iedereen treffen, maar komt het vaakst voor bij niet-gevaccineerde kinderen. 

In 30% van de gevallen kan difterie dodelijk zijn bij niet-gevaccineerde mensen die geen geschikte behandeling krijgen. Kinderen jonger dan 5 jaar lopen een hoger risico om te overlijden aan de ziekte. 

Difterie kent telkens opnieuw een opflakkering wanneer de vaccinatiegraad daalt. Natuurrampen, conflicten en hun gevolgen kunnen de gezondheidszorg verzwakken en routinematige vaccinatie onderbreken. In overbevolkte kampen voor ontheemden en vluchtelingen is het risico op verspreiding extra hoog.