De ziekte wordt overgedragen via speekseldruppeltjes wanneer een drager hoest of niest.
Meningitis
Meningitis is een ontsteking van de hersenvliezen, de beschermende lagen rond de hersenen en het ruggenmerg. Het blijft wereldwijd een belangrijk gezondheidsprobleem door het hoge sterftecijfer en de mogelijk ernstige, blijvende gevolgen.
Meningitis kan zijn:
- Bacterieel: bacteriële meningitis is vaak ernstiger.
- Viraal: virale meningitis is meestal goedaardig.
- Schimmel: schimmelmeningitis komt minder vaak voor, maar kan ook ernstig zijn.
Bij de bacteriële vorm zijn de veroorzakende bacteriën meningokokken (Neisseria meningitidis) en pneumokokken (Streptococcus pneumoniae).
Meningitis in een epidemische context
Het risico op meningitis bestaat overal ter wereld, maar is bijzonder hoog in de regio ten zuiden van de Sahara, die de 'Afrikaanse meningitisgordel' wordt genoemd. In dit gebied komen de meeste gevallen voor en is het risico op epidemieën van meningokokken en pneumokokken groot.
In het droge seizoen komen epidemieën van meningokokkenmeningitis vooral voor in de Sahel, die zich uitstrekt van Senegal in het westen tot Ethiopië in het oosten, maar ook in andere landen zoals Rwanda, Angola en Brazilië. Ze treffen kinderen vanaf 6 maanden, maar ook adolescenten en volwassenen. Buiten deze periodes kunnen ook andere ziekteverwekkers die meningitis veroorzaken circuleren, vooral bij jonge kinderen.
Het risico op meningitis neemt toe in omstandigheden van promiscuïteit, zoals bij bijeenkomsten, in vluchtelingenkampen, overbevolkte woningen, scholen, militaire centra of bepaalde werkplekken. Het risico is ook hoger bij mensen met een verzwakt immuunsysteem, met name als gevolg van hiv.
Complicaties en gevolgen
Eén op de vijf mensen die genezen is van bacteriële meningitis houdt er restverschijnselen aan over: doofheid, epileptische aanvallen, motorische of cognitieve stoornissen, littekens of amputaties na een septische toestand. Deze complicaties kunnen een grote impact hebben op patiënten en hun naasten, zowel op emotioneel als op financieel vlak.
Ondanks deze ernstige gevolgen blijft de toegang tot zorg en ondersteuning zeer beperkt, vooral in lage- en middeninkomenslanden. Sommige gevolgen, zoals doofheid of leerstoornissen, blijven zelfs onopgemerkt en worden niet behandeld.